Piotr Feliks Wilk-Witosławski urodził się 13 kwietnia 1902 r. w Siedliskach koło Rzeszowa, a zmarł 4 marca 1960 r. w USA w miejscowości Pulaski. Zakonnik, franciszkanin. Do Zakonu wstąpił w 1918 r. Studia filozoficzno-teologiczne odbył na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie też uzyskał stopień magistra teologii. Wyświęcony na kapłana w 1926 r., pracował w duszpasterstwie i dał się poznać jako dobry misjonarz ludowy i rekolekcjonista. Przybył do Japonii 23 września 1930 r. Zrezygnował z pracy misyjnej po pół roku. Do wybuchu II Wojny Światowej był, między innymi, przełożonym w kilku klasztorach. Po Wrześniu 1939 r. przedostał się na Węgry i tam pracował do 1944 r. jako kapelan polskich obozów wojskowych i duszpasterz uchodźców. Aresztowany w 1944 r. przez Gestapo i osadzony w obozie koncentracyjnym w Mathausen, a wkrótce potem w Dachau. Odzyskał wolność w 1945 r. i przez Austrię i Włochy udał się do Stanów Zjednoczonych, gdzie do końca życia pracował jako duszpasterz środowisk polonijnych.
Autor rozdziału Z Japonji, krainy słońca i dalekiego wschodu.